“Vertrouwen als fundament’
Bij civiele ingenieurs draait veel om techniek en planning. Maar volgens omgevingsmanager en DISC-trainer Hans Haak begint succesvolle samenwerking ergens anders.
Toen ik Hans bij Haskoning in Amersfoort interviewde, viel me meteen zijn bevlogenheid op. Hij vertelt over zijn werk met een rijkdom aan ervaring en een zichtbaar enthousiasme om mensen met elkaar te verbinden — altijd vanuit één uitgangspunt: vertrouwen.
“Uitgangspunt People first”
Hans Haak werkt sinds 1989 bij Haskoning. Dit vooraanstaande ingenieurs- en adviesbureau hanteert de missie “Enhancing Society Together” en staat voor maatschappelijke impact. Als een project niet ten goede komt aan de mens en ook niet aan de aarde en duurzaamheid, past het niet bij Haskoning. Ook richting medewerkers is het uitgangspunt People first. “Het is heel belangrijk dat je hier gewoon als mens bent en niet als werknemer”, vertelt Hans.
In zijn dagelijkse werk is Hans omgevingsmanager: iemand die in complexe projecten alle niet-technische aspecten met elkaar verbindt. Daarnaast vervult hij sinds 2018 als trainer een nieuwe rol en verzorgt hij zo’n vijftien keer per jaar teamsessies met DISC en met Denkstijlen & Drijfveren.
Terwijl ik met Hans spreek, merk ik al snel waar het hem vooral om gaat: mensen.
In projecten komen verschillende belangen, perspectieven en persoonlijkheden samen. Voor Hans begint samenwerking daarom altijd bij vertrouwen. Hij begeleidt regelmatig teamsessies waarin gedrag en samenwerking centraal staan. Haskoning gebruikt DISC en ook Denkstijlen & Drijfveren vooral in de start van een nieuw projectteam.
“Ik merk dat mensen DISC soms spannend vinden. Dan zeggen ze: ik wil niet in een hokje.” Voor Hans gaat het juist om gedragsvoorkeuren en om de combinatie van stijlen binnen een team, en het wegblijven bij de hokjes en de kleurtjes. Daarmee is hij echt een ambassadeur voor hoe DISC Factor met DISC en ook Denkstijlen & Drijfveren juist recht wil doen aan mensen. “DISC is wat je ziet en ervaart: gedrag. Drijfveren gaan meer over waarom je de dingen doet die je doet.”
In het interview verwijst Hans veel naar de sessies met DISC en hoe hij deze vormgeeft. Tijdens sessies kijkt hij minder naar wat mensen opschrijven, en meer naar wat er tussen hen gebeurt.
“Het gaat mij eigenlijk helemaal niet om wat er op een flipover staat. Ik vind het veel interessanter om te zien wat er gebeurt tussen de mensen die daar staan. Welke dynamiek ontstaat er?”
DISC-teamwiel opent de ogen
Een hulpmiddel dat daarbij vaak veel losmaakt, is het DISC-teamwiel. Wanneer teamleden hun eigen plek daarin herkennen en die van anderen zien, gaan vaak merkbaar de ogen open. Hans laat daarbij de groep vooral zelf reflecteren en vragen stellen.
Soms volgt later nog een tweede sessie met zo’n projectteam, dat hij een kampvuurgesprek noemt: een moment waarop het team samen reflecteert op wat er in de praktijk ontwikkeld en veranderd is. Dat versterkt het ‘wij-gevoel’ van het team.
Wat Hans in dit alles drijft is mensen bij elkaar brengen. Opdrachtgever en opdrachtnemer bijvoorbeeld, of verschillende disciplines binnen een project. Staat iedereen op de juiste plek, en hoe benut iedereen elkaars kracht?
Hans geeft een inkijkje in zijn eigen profiel. Zijn mensgerichte DISC-profiel is duidelijk te horen en te merken. Ook zie hij veel mogelijkheden om te vernieuwen en strategie uit te zetten. “Iets nieuws doen” maakt hem dan ook blij in zijn werk. En hij wordt er enthousiast van wanneer mensen elkaar echt durven aankijken en als hij schijnbare complexiteit in de dynamiek wat kan vereenvoudigen.
“In mijn trainingen hebben mensen zelf de regie”
Ik vraag Hans naar de manier waarop hij in trainingen vormgeeft aan dat voor hem zo belangrijke thema ‘vertrouwen’. Hij maakt het belang duidelijk:
“Vertrouwen staat bovenaan. Vertrouwen staat echt helemaal bovenaan. Zonder vertrouwen is er geen fundering.”
In zijn trainingen vindt hij het in dit kader belangrijk dat mensen zelf de regie hebben. “Je hoeft niet alles open te gooien. Deel wat je wilt delen – en als je niks wilt delen, is dat ook oké.”
Hans herinnert zich een deelnemer die een sessie erg spannend vond en zich aanvankelijk afzijdig hield. In plaats van druk uit te oefenen, gaf hij hem ruimte. “Wat fijn dat je erbij bent,” zei Hans alleen. Dit vertrouwen nodigde juist uit om later toch aan te sluiten.
Voor Hans bevestigt dat wat hij al langer gelooft: wanneer mensen zich veilig voelen, ontstaat vanzelf ruimte voor gesprek, samenwerking en ontwikkeling.
